روند کلی: ویژگی اصلی بازار این هفته این است که «اقتصاد کلان جای خود را به صنایع می‌دهد، عرضه و تقاضا فراز و نشیب‌ها را تعیین می‌کند.» به جای اینکه بازار با سود و زیان‌های یکسان پر شود، هر نوع کالا به طور مستقل و بر اساس تناقضات موجود در زنجیره تأمین خود حرکت می‌کند و الگوی کلی «یک نقطه قوت، دو نقطه افتراقی، سه نقطه ضعف» را ارائه می‌دهد:

«یک نوع قوی به تنهایی افزایش می‌یابد (منطق صادرات): سولفات منگنز مونوهیدرات قوی‌ترین نوع این هفته است. نیروی محرکه اصلی از افزایش سفارشات صادراتی به دلیل شکاف عرضه خارجی (توقف تولید در کارخانه‌های خارجی) ناشی می‌شود، با برنامه‌ریزی تولید تا اواسط تا اواخر سپتامبر، و تقاضای داخلی خارج از فصل تأثیر کمی بر آن داشته است.

واگرایی داخلی «نمک روی» (پشتیبانی هزینه در مقابل فشار موجودی): هر دو به زنجیره تأمین روی تعلق دارند، اما روند آنها به دلیل تلاش‌های مختلف کنترل تولید متفاوت است. روی مونوهیدرات و روی فعال از کاهش شدید تولید و هزینه‌های بالای اکسید روی ثانویه، با عرضه محدود و قیمت‌های ثابت، سود می‌برند. در حالی که تولید هپتاهیدرات نیز کنترل می‌شد، جبران فشار بالای موجودی، همراه با تقاضای ضعیف برای الیاف شیمیایی و فرآوری مواد معدنی، دشوار بود و قیمت تحت فشار برای کاهش بود.

«انواع کوچک» عموماً ضعیف هستند (سقوط هزینه + کاهش تقاضا): انواعی مانند سولفات آهن و سلنیت سدیم در وضعیت «مرگ مضاعف» قرار دارند، با کاهش مواد اولیه و تقاضای ضعیف، قیمت‌ها همچنان رو به کاهش هستند؛ یدات کلسیم و کلرید کبالت به دلیل عرضه و تقاضای ضعیف، در بن‌بست تعادل ضعیف قرار دارند.
تمرکز هفته آینده: نوسانات کلان هفتگی افزایش خواهد یافت و اگر کلان نزولی باشد (افزایش قیمت/دلار قوی)، مس، روی و سولفات مس اولین کسانی خواهند بود که تحت تأثیر قرار می‌گیرند، در حالی که مونوهیدرات سولفات منگنز به دلیل منطق صادرات مستقل، همچنان قوی باقی خواهد ماند. اگر کلان مثبت باشد (کاهش قیمت/دلار ضعیف)، حمایت کف برای نمک‌های روی قوی‌تر خواهد بود.